Art can brighten your day and make you smile... Surround yourself with beautiful things made just for you!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα people / άνθρωποι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα people / άνθρωποι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016
Το νυχτολούλουδο"...
Θα κλείσω αυτό τον μήνα μ' ένα κείμενο που έγραψε η Στέλλα Παναγιωτοπούλου για μένα. Ήταν μια υπέροχη έκπληξη...
Κυκλοφορεί στο περιοδικό OviGreek.
Αποφάσισα να το συνοδεύσω από ένα παλαιότερο έργο μου από τη σειρά "Ανθρωπογραφίες" του 2009 που έχει τίτλο "Εκείνη, η νύχτα και το φεγγάρι".
Νομίζω του ταιριάζει....
"Τα χρώματα είναι η ζωή μου. Τέμπερα, ακουαρέλα, λάδι. Καμβάς, παλέτα. Παχύρευστο το κόκκινο κυλάει σαν αίμα. Και η ώχρα σα δοξασμένο παρελθόν ρημαγμένων Νεοκλασικών. Χρώματα γήινα, σώματα μόνα και καμπουριασμένα, σώματα κλεισμένα. Και χρυσαφιά φεγγάρια, πολλά ατέλειωτα φεγγάρια, ολόγιομα, νεογέννητα, ημιτελή. Λάμπουν μέσα στο μπλε του σούρουπου. Το καβαλέτο στημένο πάντα στη γωνία με συντροφεύει όλη την ημέρα, και μου υπόσχεται εικόνες και ταξίδια εξωτικά τις νύχτες.
Η νύχτα είναι η ζωή μου. Τη νύχτα ανασαίνω. Είμαι ένα νυχτολούλουδο, η μέρα με απειλεί. Τα αδιάκοπα κουδουνίσματα του τηλεφώνου, τα ατέλειωτα επτασφράγιστα φακελάκια, ο επιθετικός τόνος των άγνωστων φωνών. Θα σας κατασχέσουμε το σπίτι. Δεν έχω σπίτι. Ε, τότε το αυτοκίνητο. Δεν έχω αυτοκίνητο. Θα σας ενοχλήσουμε στη δουλειά σας. Δεν έχω αφεντικά, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας. Ελεύθερος. Σας έχουμε στη μαύρη λίστα. Δεν είστε οι μόνοι. Χαρτάκια με νούμερα, κι άλλα νούμερα, κι επιστολές, κι αυτές οι τράπεζες που δεν το βάζουν κάτω. Μετά κλείνουν. Το απόγευμα αρχίζω και χαλαρώνω. Το καβαλέτο με παρακολουθεί υπομονετικά, μου κλείνει το μάτι συνωμοτικά. Το βράδυ θα τα πούμε οι δυο μας. Εσύ κι εγώ. Θα το γλεντήσουμε.
Δεν υπάρχουν άλλοι. Οι άλλοι χάθηκαν μαζί με το αεροπλάνο. Σ’ εκείνη τη πτήση από το Παρίσι πέταξε η ζωή μου και χάθηκε. Γονείς κι αδέλφια. φσστ, γίνανε καπνός. Δεν βρέθηκε κανείς. Μόνο κάτι πτερύγια του αεροπλάνου που έπλεαν σαν καρχαρίες μεταλλικοί. Φσστ, φύσηξε ο αέρας και τα σάρωσε όλα. Άσπρο για τα’ αφρισμένα κύματα και γκρίζο του χαμού. Θέλω πιο σκούρο γκρίζο. Κι άλλο ακόμα. Μαύρο σα το σκοτάδι. Και μια γωνιά γκρίζο μεταλιζέ εδώ, τα τελευταία ίχνη. Βυθίστηκε και πάει. Και το ψυχρό ατσάλινο φεγγάρι εκεί στην άκρη φωτίζει αμείλικτο την καταιγίδα. Λυσσομανάει ο αέρας. Φσστ.
Μετά αρχίσαν τα χαρτάκια. Εκκρεμότητες, ατέλειωτες εκκρεμότητες. Εγώ δεν ήξερα από αυτά. Εγώ ήμουν η καλλιτέχνης της οικογένειας. Εγώ ήμουν το κοριτσάκι του. Μετά εκείνος χάθηκε και πήρε μαζί το κοριτσάκι του. Έκτοτε δεν είμαι το κοριτσάκι κανενός. Ανήκω στο καβαλέτο μου. Το καβαλέτο μου ανήκει.
Κυκλοφορεί στο περιοδικό OviGreek.
Αποφάσισα να το συνοδεύσω από ένα παλαιότερο έργο μου από τη σειρά "Ανθρωπογραφίες" του 2009 που έχει τίτλο "Εκείνη, η νύχτα και το φεγγάρι".
Νομίζω του ταιριάζει....
"Τα χρώματα είναι η ζωή μου. Τέμπερα, ακουαρέλα, λάδι. Καμβάς, παλέτα. Παχύρευστο το κόκκινο κυλάει σαν αίμα. Και η ώχρα σα δοξασμένο παρελθόν ρημαγμένων Νεοκλασικών. Χρώματα γήινα, σώματα μόνα και καμπουριασμένα, σώματα κλεισμένα. Και χρυσαφιά φεγγάρια, πολλά ατέλειωτα φεγγάρια, ολόγιομα, νεογέννητα, ημιτελή. Λάμπουν μέσα στο μπλε του σούρουπου. Το καβαλέτο στημένο πάντα στη γωνία με συντροφεύει όλη την ημέρα, και μου υπόσχεται εικόνες και ταξίδια εξωτικά τις νύχτες.
Η νύχτα είναι η ζωή μου. Τη νύχτα ανασαίνω. Είμαι ένα νυχτολούλουδο, η μέρα με απειλεί. Τα αδιάκοπα κουδουνίσματα του τηλεφώνου, τα ατέλειωτα επτασφράγιστα φακελάκια, ο επιθετικός τόνος των άγνωστων φωνών. Θα σας κατασχέσουμε το σπίτι. Δεν έχω σπίτι. Ε, τότε το αυτοκίνητο. Δεν έχω αυτοκίνητο. Θα σας ενοχλήσουμε στη δουλειά σας. Δεν έχω αφεντικά, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας. Ελεύθερος. Σας έχουμε στη μαύρη λίστα. Δεν είστε οι μόνοι. Χαρτάκια με νούμερα, κι άλλα νούμερα, κι επιστολές, κι αυτές οι τράπεζες που δεν το βάζουν κάτω. Μετά κλείνουν. Το απόγευμα αρχίζω και χαλαρώνω. Το καβαλέτο με παρακολουθεί υπομονετικά, μου κλείνει το μάτι συνωμοτικά. Το βράδυ θα τα πούμε οι δυο μας. Εσύ κι εγώ. Θα το γλεντήσουμε.
Δεν υπάρχουν άλλοι. Οι άλλοι χάθηκαν μαζί με το αεροπλάνο. Σ’ εκείνη τη πτήση από το Παρίσι πέταξε η ζωή μου και χάθηκε. Γονείς κι αδέλφια. φσστ, γίνανε καπνός. Δεν βρέθηκε κανείς. Μόνο κάτι πτερύγια του αεροπλάνου που έπλεαν σαν καρχαρίες μεταλλικοί. Φσστ, φύσηξε ο αέρας και τα σάρωσε όλα. Άσπρο για τα’ αφρισμένα κύματα και γκρίζο του χαμού. Θέλω πιο σκούρο γκρίζο. Κι άλλο ακόμα. Μαύρο σα το σκοτάδι. Και μια γωνιά γκρίζο μεταλιζέ εδώ, τα τελευταία ίχνη. Βυθίστηκε και πάει. Και το ψυχρό ατσάλινο φεγγάρι εκεί στην άκρη φωτίζει αμείλικτο την καταιγίδα. Λυσσομανάει ο αέρας. Φσστ.
Μετά αρχίσαν τα χαρτάκια. Εκκρεμότητες, ατέλειωτες εκκρεμότητες. Εγώ δεν ήξερα από αυτά. Εγώ ήμουν η καλλιτέχνης της οικογένειας. Εγώ ήμουν το κοριτσάκι του. Μετά εκείνος χάθηκε και πήρε μαζί το κοριτσάκι του. Έκτοτε δεν είμαι το κοριτσάκι κανενός. Ανήκω στο καβαλέτο μου. Το καβαλέτο μου ανήκει.
Τα’ χασα όλα, ακίνητα, αυτοκίνητα, παρέες, φίλους. Γεύτηκα την κρυφή δύναμη του χρήματος. Όταν το είχα δεν την είχα καταλάβει. Μόλις όμως χάθηκε αυτό, φσστ χάθηκαν όλα.
Παπαρούνες, πολλές κόκκινες παπαρούνες, κυλιέμαι πάνω σε χαλί από παπαρούνες, κόκκινες σαν τη φωτιά, και όταν λουλουδίζουν, χαρά ζωής. Κόκκινο του πάθους και κόκκινο σαν αίμα. Έτσι είμαι εγώ. Γυναίκα του πάθους και των άκρων. Κόκκινη παχύρρευστη μπογιά κυλάει σα δάκρυ, ράγισμα στη καρδιά μου, προχωράει η ρωγμή αργά, κυλάει, κόβει τον πίνακα στη μέση. Πριν και μετά. Πριν και μετά. Και τώρα. Μόνο τώρα, τίποτε άλλο, ούτε χτες, ούτε αύριο, μόνο τώρα. Βάλε μου άλλη μια βότκα. Ναι, κάνω ένα διάλλειμα. Δεν άντεξα τα ηλιοτρόπια, πολύ φως, πολύ κίτρινο, έπρεπε κάτι να πιω. Εγώ είμαι νυχτολούλουδο, μ’ αρέσει το φεγγάρι. Ο ήλιος με θαμπώνει , πολύ φως, δεν το αντέχω τόσο φως, χαμήλωσέ το λίγο…
Δεν έχω σπίτι, δεν έχω τίποτα. Τίποτα δεν μπορείτε να μου πάρετε. Όλος μου ο κόσμος το καβαλέτο. Που να καταλάβετε κύριε τι εννοώ, αυτά δεν είναι για σας , εσείς δεν είστε παρά ένας ασήμαντος υπαλληλάκος. Εγώ είμαι ελεύθερη και κολυμπώ στο κόκκινο."Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015
Ασκήσεις επί χάρτου • μέρος 3ο
Συνεχίζουν οι αναζητήσεις μου εντός αλλά και εκτός αγιογραφίας στο πνεύμα της Βυζαντινής ζωγραφικής (ίσως και με κάποια επίδραση από τα Φαγιούμ).
Ορισμένα από τα σκίτσα έγιναν το καλοκαίρι και άλλα πολύ πρόσφατα.
Σκέφτομαι πως θα είχε ενδιαφέρον μια σειρά με μορφές σε αυτό το στυλ με αυγοτέμπερα και όλη τη διαδικασία.
Ορισμένα από τα σκίτσα έγιναν το καλοκαίρι και άλλα πολύ πρόσφατα.
Σκέφτομαι πως θα είχε ενδιαφέρον μια σειρά με μορφές σε αυτό το στυλ με αυγοτέμπερα και όλη τη διαδικασία.
| Έφηβος |
| Γυναίκα |
| Νησιώτης |
| Ιησούς στο σταυρό |
| Προφήτης ή ασκητής; |
| Τελικό σχέδιο για τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που δουλεύω αυτό τον καιρό. |
Τετάρτη 7 Μαΐου 2014
Sketcbook: Faces part II
Και η συνέχεια στα πρόσωπα... Με μαρκαδοράκι και λίγο μολύβι σε ορισμένα!
Δείτε το πρώτο μέρος εδώ: Faces part I
Δείτε το πρώτο μέρος εδώ: Faces part I
Πέμπτη 24 Απριλίου 2014
Κυριακή 6 Απριλίου 2014
Αγιογραφία: Ο Άγιος Βασίλειος
Με έχει κερδίσει απόλυτα...
η τεχνική της, η διαδικασία μα περισσότερο από όλα η πνευματικότητα της!
Προς το παρόν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το πρόσωπο. Μέσα από αυτό προσπαθώ να επικοινωνήσω συναισθήματα και σκέψεις.
Ο Άγιος Βασίλειος καθώς και ο Άγγελος έγιναν κατόπιν παραγγελίας.
Θεωρώ πως είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να προκύπτει κάτι τέτοιο όταν έχουν περάσει μόνο λίγες εβδομάδες από τότε που ξεκίνησα ...
η τεχνική της, η διαδικασία μα περισσότερο από όλα η πνευματικότητα της!
Προς το παρόν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το πρόσωπο. Μέσα από αυτό προσπαθώ να επικοινωνήσω συναισθήματα και σκέψεις.
Ο Άγιος Βασίλειος καθώς και ο Άγγελος έγιναν κατόπιν παραγγελίας.
Θεωρώ πως είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να προκύπτει κάτι τέτοιο όταν έχουν περάσει μόνο λίγες εβδομάδες από τότε που ξεκίνησα ...
Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013
Σάββατο 9 Μαρτίου 2013
Sketcbook: Lithuania day 3
Πηγαίνοντας προς το Vilnuis (την πρωτεύουσα) πέρασα μπροστά από μια στάση λεωφορείου.
Η πολύχρωμη μπλούζα της κυρίας έκανε πολύ όμορφη αντίθεση με όλα τα πράσινα πίσω της...
Λίγο πιο κάτω ένα σπίτι κυριολεκτικά πνιγμένο στα δέντρα και τα λουλούδια.
Η φύση γύρω του φλυαρούσε ακατάπαυστα και πλησιάζοντας κοντά διαπίστωσα πως το σπίτι δεν ήταν ακατοίκητο όπως αρχικά νόμιζα...
Some more sketches going towards Vilnuis. The "greens" are really amazing in this country!
To be continued... of course!!
Η πολύχρωμη μπλούζα της κυρίας έκανε πολύ όμορφη αντίθεση με όλα τα πράσινα πίσω της...
![]() |
| Ball pen and watercolor |
Λίγο πιο κάτω ένα σπίτι κυριολεκτικά πνιγμένο στα δέντρα και τα λουλούδια.
Η φύση γύρω του φλυαρούσε ακατάπαυστα και πλησιάζοντας κοντά διαπίστωσα πως το σπίτι δεν ήταν ακατοίκητο όπως αρχικά νόμιζα...
![]() |
| Ball pen and watercolor |
Some more sketches going towards Vilnuis. The "greens" are really amazing in this country!
To be continued... of course!!
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012
Πορτραίτα | Portraits
Σας παρουσιάζω σήμερα κάποια πορτραίτα που έγιναν κατόπιν παραγγελίας.
Θέλοντας να αποφύγω μια κλασσική απόδοση πορτραίτου αναζήτησα διαφορετικές εκφράσεις και στάσεις του μοντέλου. Επίσης δούλεψα με μαύρο μολύβι το πρόσωπο και έβαλα χρώμα στο περιβάλλον και επιλεκτικά επάνω στα ρούχα.
Είναι μια ξεχωριστή ιδέα για δώρο. Δεν συμφωνείτε;;
Εάν σας ενδιαφέρει επικοινωνήστε μαζί μου στο μέηλ mariela663@gmail.com
This is a commission work with coloured pencils.
Θέλοντας να αποφύγω μια κλασσική απόδοση πορτραίτου αναζήτησα διαφορετικές εκφράσεις και στάσεις του μοντέλου. Επίσης δούλεψα με μαύρο μολύβι το πρόσωπο και έβαλα χρώμα στο περιβάλλον και επιλεκτικά επάνω στα ρούχα.
Είναι μια ξεχωριστή ιδέα για δώρο. Δεν συμφωνείτε;;
Εάν σας ενδιαφέρει επικοινωνήστε μαζί μου στο μέηλ mariela663@gmail.com
This is a commission work with coloured pencils.
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Προορισμός Μόντε / Ουγκάντα
![]() |
| "Για ένα χαμόγελο..." • Διάσταση 35 Χ 50 εκ, + κορνίζα • παστέλ |
Μεγαλώνοντας ένοιωσα πως κάθε τόπος που έζησα, κάθε τόπος που ανεξίτηλα έγραψε μέσα μου και έγινα αυτό που είμαι σήμερα, είναι και αυτός μια ακόμα "πατρίδα"...
Έτσι πατρίδες μου είναι η Καβάλα, η Αθήνα, το Παρίσι, η Νότια Γαλλία, η Αφρική...
Για όλες αυτές, προσφέρω το εικονιζόμενο έργο για τους σκοπούς των Γιατρών του Κόσμου Ελλάδας.
Πιο συγκεκριμένα, τα έσοδα από την πώληση του έργου θα πάνε εξ' ολοκλήρου για την δράση
"Προορισμός Μόντε στην Ουγκάντα"
Το Μόντε είναι ένα Ελληνικό χωριό που βρίσκεται στο Κέντρο της Αφρικής.
Περισσότερα γι αυτό, καθώς και για τη δράση μπορείτε να μάθετε στην επίσημη ιστοσελίδα των Γιατρών του Κόσμου Ελλάδας, στο http://www.mdmgreece.gr/ .
Η τιμή του έργου είναι 300 ε. + 13% ΦΠΑ. Όποιος ενδιαφέρεται παρακαλώ ας επικοινωνήσει μαζί μου στο μέηλ mariela@otenet.gr
Σας ευχαριστώ ελπίζοντας στην θετική ανταπόκριση σας....
Δευτέρα 4 Μαΐου 2009
Ένα μικρό αφιέρωμα στο Γιάννη Ρίτσο / Dedicated
Έστω και καθυστερημένα ακολουθώ την προτροπή της φίλης μου Roadartist και αφιερώνω με το δικό μου τρόπο αυτή την ανάρτηση στον αγαπημένο ποιητή Γιάννη Ρίτσο που σημάδεψε τα εφηβικά μου χρόνια!Στο έργο που βλέπετε υπάρχουν μικρά αποσπάσματα από το βιβλίο του
"Παιχνίδια τ' ουρανού και του νερού" - Εκδόσεις Κέδρος 1974
Τhis post is dedicated to a famous Greek poet Giannis Ritsos.
The background of this painting is a collage of texts coming from one of his books and from other Greek poets as well....
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
Ένα πρόσωπο, 4 εποχές.../ 4 Seasons...
Άνοιξη/ Spring
Καλοκαίρι/ Summer
Φθινόπωρο/ Fall
Χειμώνας/ WinterΑυτά τα έργα είναι πολύ μικρά λάδια, διαστάσεων 7 x 9 εκ. το καθένα. Μου αρέσει ιδιαίτερα να δουλεύω σ' αυτή τη μικρή διάσταση, γιατί με προκαλεί η δυσκολία που έχει στην απόδοση της φόρμας, της ατμόσφαιρας και του ύφους.
These are very small oil paintings. It is very challenging to work small, especially in oils and I like it very much!
Size: 7 x 9 cm
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
To είδωλο... (γυμνό) / Nud
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
Illustration Friday # 4
Sometimes when I paint "people", I subtract the characteristics from their face, because I try to capture the essense and the feelings of the person from the other elements of the painting.
- Mixed Media -
Πολλές φορές όταν ζωγραφίζω πορτρέτα, αφαιρώ τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Προσπαθώ μ' αυτό τον τρόπο να αποδώσω το χαρακτήρα και τα συναισθήματα από τα υπόλοιπα στοιχεία του έργου.
Αυτή είναι και γενικότερα η άποψη μου για το πορτρέτο. Δεν μου αρέσει η φωτογραφική απεικόνιση, γιατί πιστεύω πως δεν έχει νόημα και δεν προσθέτει κάτι.
Εδώ είναι μια γιαγιά από τη Θράκη, συγκεκριμένα από το χωριό Καστανιές, πολύ κοντά στα σύνορα.... αυτό που μου τράβηξε αρχικά το μάτι, ήταν οι γαλάζιες κάλτσες της....
στη συνέχεια η καλοσύνη και η φιλοξενία της, αφού μου πρόσφερε καφέ!
-Έργο μικτής τεχνικής-
Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009
Ανήσυχο το πνεύμα... / The worrying mind...
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Illustration Friday # 3
Subject: "Breeze"This is one more painting from my exhibition.
Title: "Rainy day"
Watercolor on Montval 400 grm.
Ευχαριστώ Takiz για το υλικό.
Ώσπου να πάρω στα χέρια μου τις φωτό από τα εγκαίνια, μπορείτε να δείτε την έκθεση χωρίς το κοινό, στον h. constantinos
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
Ανθρωπογραφίες ΙΙΙ
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





















