Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Walking down the seashore....

Αγαπώ τους γλάρους από μικρή... Τους παρακολουθούσα στο λιμάνι της Καβάλας (όπου μεγάλωσα) να ακολουθούν τα ψαροκάικα και τα μεγάλα εμπορικά πλοία.
Τους παρακολουθώ εδώ και χρόνια στα θαλασσινά μου ταξίδια, πως πετούν ψηλά, πως βουτούν στα κύματα... Τους τάισα, τους φωτογράφισα, τους ζωγράφισα...
Τους παρατηρώ να πετούν στο γαλάζιο Αττικό ουρανό και αναρωτιέμαι...

Διάσταση: 29 Χ 15 εκ σε χαρτί ακουαρέλας
Τεχνική: Art stix και gouache

8 σχόλια:

Πουπερμίνα είπε...

Προσγειωμένος!!
(Δεν μας είπατε τί αναρωτιέστε ή διάβασα πολύ βιαστικά;)

Mariela είπε...

Όχι δεν σας είπα... το άφησα να αιωρείται!!!
Αναρωτιέμαι τι δουλειά έχει το πουλί μέσα στο μπετόν!!!!!

dodo είπε...

Γαλάζια, λευκά καί καμπύλες: μαριελικές πινελιές καί καλοκαιρινά χαμόγελα :-)

Άιναφετς είπε...

Τα αγαπημένα σου πουλιά, την έχουν καταβρεί στις χωματερές και στους σκουπιδότοπους και είναι "απορίας άξιον" το γιατί!
Ο δικός σου γλάρος πάντως, πρέπει να είναι παλιάς γενιάς! ;-)

ΑΦιλάκια χαμογελαστά! <3

Mariela είπε...

Dodo... οφείλω να πω ότι προς το παρόν με βρίσκω "πολύ συνηθισμένη"....
για να δούμε που θα πάει....

Mariela είπε...

Ο δικός μου γλάρος "παλιάς γενιάς"... χαχαχαχα, παλαιάς κοπής θα έλεγα εγώ,
σαν τη δημιουργό του!!!!
Φαίνεται ότι και οι γλάροι περνάνε κρίση και δεν βρίσκουν φρέσκο ψαράκι στη θάλασσα που έχει γεμίσει με σακούλες και άλλα δεινά!!
φιλιά πολλά

ξωτικό είπε...

Ωραία άργησα και μου λύθηκαν οι απορίες ;-)
Χορτάτος ο δικός σου και μοιάζει να...φιλοσοφεί !
Νοσταλγία μ'έπιασε με τα ωραία σου βότσαλα ...αααχ

Καλή άνοιξηηηηηηη !!!

Mariela είπε...

Νοσταλγία Ξωτικό μου και ναι, μ' έπιασε και μένα....
Χορτάτος.... είναι από τη εποχή που οι θάλασσες ήταν καθαρές!!! χαχα
φιλάκια

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails